Mijn 2e serie cursusdagen waren net zo intensief als de eerste. Er komt zxf3 veel op je af, dat ik wederom weer een aantal aanvallen heb gehad. Naar ik vind het niet erg, het is iets wat bij me hoort, als zijnde een beschermingsmechanisme en als ik veel emotie ervaar ga ik gewoon neer. En emotie, die komt wel in die oefeningen naar voren.

Om je bepaalde technieken eigen te maken, zoals het verbreken van het contact met iemand, moeten we in de groep ‘onbeleefd’ tegen elkaar zijn. Maar omdat het goed klikt merk je dat de mensen daar de grootst mogelijke moeite mee hebben. Ook het veinzen van desinteresse, is met mensen uit de groep heel erg moeilijk, omdat je oprecht gexefnteresseerd bent in elkaar. En dan moet je inneens de andere kant uitkijken en doen alsof je gesprekspartner lucht is. Anders dan in het ‘echte’leven. Daar lopen wel een aantal mensen rond, waarbij het juist andersom is, namelijk het veinze van intresse. Ach ja, je kunt niet alles hebben natuurlijk!

Met een beetje geluk gaat volgende week de eerste oefengroep van start, dan kunnen we de geleerde technieken verder uitdiepen. Ik ben heel benieud!